تا ماه راهي نيست

1
می رفت چه عاشقانه ، عارف ای دل 

  پر شور و پر از ترانه ، عارف ، ای دل
مانند همیشه ساکت اما با عشق

  برمی گردد به خانه ، عارف ، ای دل

2
برگشت کسی که در دلش غوغا بود 

  دلداده  روضه های عاشورا بود
این پیکر غرقه خون که برمی گردد 

  جانباز حریم زینب کبرا بود

3
همسنگر ما بود که برمی گردد

  شمع شهدا بود که برمی گردد
ای مردم میهمان نواز !  این گل سرخ 

  مهمان خدا بود که برمی گردد 

4

این یار  که ساغری لبالب زده است 

  زخمی از نور بر دل شب زده است

مهمان عزیز شهر ما از سر شوق 

  صد بوسه به بارگاه زینب زده است

5
این ماه ، نشان ز روی زینب دارد

جانی مست از سبوی زینب دارد
این " اکبر"  بازگشته از صحنه عشق 

  تابوتش عطر و  بوی زینب دارد

6
در شب ، قمرم بود که برمی گردد 

  سرباز حرم بود که برمی گردد

از راه دراز آمده عارف من 

  تنها پسرم بود که برمی گردد 

رباعی ها از : سيد حبيب حبيب پور

https://www.instagram.com/p/BbzEjjzBNmO/?taken-by=s.hhabibpour