تا ماه راهي نيست

شد بر فراز نیزه سری و کفن نداشت

آن نی مگر خبر ز من و داغ من نداشت؟

افتاده بود در دل گودال ، پاره تن

نعشی که جای نعل و سم و پازدن نداشت

با نغمه ای به رنگ رضا غرق دوست شد

با حنجری که فرصت حرف و سخن نداشت

در زیر سنگهاست غریبی که سالها

بر شانه جز نشانه زخمی کهن نداشت

" آن صید و پا زده در خون" چرا چنان

" آن  کشته فتاده به هامون "  کفن نداشت

ٱن کس که بود خانه او ٱشیان عرش

ٱواره شد به دشت ، مگر هموطن نداشت؟

ای هیات بنی اسدی، پاسخم دهید

آن میهمان کوفه مگر پیرهن نداشت؟

https://www.instagram.com/p/BZZLQDLhX0x/?taken-by=s.hhabibpour