تا ماه راهي نيست

پرچم مانده بر زمین / مشک افتاده رو ی خاک

اینکه شرمندگی نداره

1

ای لبانت همیشه با قرآن  آشنا                     دست مهرت به موی این طفلان آشنا

ای رخت ماه هاشمیون                          یار و همراه هاشمیون  

   اینکه شرمندگی نداره

2

تا تو بودی به کاروان رنج و غم نبود                      ترس و وحشت  ز دشمنان در حرم نبود

خیمه ها را نمانده آبی                             کاروان را نمانده تابی    

      اینکه شرمندگی نداره

3

ای بهاران  باغ من از نگاه تو                                               قبله خیمه های من روی ماه تو

آسمانم قمر ندارد                                   شام غربت سحر ندارد

اینکه شرمندگی نداره

4

دستت افتاده از تن پاره پاره ات                            من ندارم تحمل یک نظاره ات

از چه دستت ز تن بریده  ؟             از چه تیرت شده به دیده ؟

اینکه شرمندگی نداره

5

ای زبانت همیشه در حال زمزمه                                  یار ام البنین و دلبند فاطمه

جان ، فدای تو و وفایت                    دیده گریان شد از عزایت

اینکه شرمندگی نداره

6

رفتی و دیده ها چو ابربهار ی اند                              سینه ها آشیانه بی قراری اند

ای تو سردار این سپاهم                     یاری ام کن که بی پناهم

اینکه شرمندگی نداره

-------------------------

محرم 95 . سید حبیب حبیب پور