تا ماه راهي نيست

اي تو زيبا غنچة بستان من             چشم خود وا كن ، گل عطشان من

باز كن چشمان ناز خويش را                  دور كن از خيمه ها تشويش  را

عازم ديدار پيغمبر شدي                     تو در آغوشم ـ علي ـ پرپر شدي

تو در آغوشم چه زيبا خفته اي                  با نگاه خود ، به بابا گفته اي:

" اي پدر اي كاش سربازت شوم               كودكم اي كا ش جانبازت شوم

 اي پدر اي كاش چون قاسم شوم               سوي درگاه خدا عازم شوم

 كاش مانند عموي با وفا                                پيش پاي تو كنم جانم فدا

 كا ش مثل اكبرت عاشق شوم                         بهر ديدار خدا لايق شوم"

------------------- 

اي گل سرخ و سپيد من ، علي            طفل شش ماهه ، شهيد من ، علي

اي چراغ خيمه هايم روي تو                     اي تمام چشمهامان ، سوي تو

اي گواه غربت اهل حرم                      اصغرم اي  اصغرم اي اصغرم

 اي كه طفل پاك ومعصومي ، علي           مثل جد خويش مظلومي ، علي

اي طلوع عشق ، در سيماي تو                      اي قرار من ، رخ زيباي تو

 اي بهار من چرا پژمرد ه اي ؟                 طاقت و صبر از دل من برده اي

پيش چشمم اي گل زيبا ي من               تير بر حلقت زدند اي واي من

 بر گلويت تير كين ، پرتاب شد          چشمهاي خسته ات در خواب شد

شد تو را گهواره آغوش پدر               كي شود داغت فراموش پدر؟

 كي چنين تشنه گلي پرپر شود ؟               حنجري از تير كينه تر شود ؟

كي چنين بوده كنار رود آب ؟                  كودك شش ماهه اي در التهاب...