با کاروان کربلا (17) نوحه مسیر 1390
این نوحه در مسیر عصر عاشورا در سال 1390 توسط اقای لطفی خلف اجرا و خوانده شد .
چه كنم بی حسین خدایا
گواهِ قلبِ شكسته ام
یا الله یا الله
.....................
برس به فریاد خسته ام
یا الله یا الله
..........................
من غریب كربلایم .
شاهد آلاله هایم
یا الهی یا الهی
بر رضای تو رضایم
به داغ طفلان نشسته ام
یاالله یااله
..........................
از غم گلهای پرپر
سینه غمگین دیده ام تر
با برادر آمدم من
می روم من بی برادر
در این عزا دلشكسته ام
یاالله یاالله
...............................
این گل پرپر ؛ حسین است
این تن بی سر ، حسین است
این غریب خفته درخون
مانده بی یاور ، حسین است
برس به فریاد خسته ام
یاالله یاالله
............................
عاشقان را سربریدند.
در میان خون كشیدند
از عزیزان محمد
من نمیدانم چه دیدند
به داغ طفلان نشسته ام
یاالله یاالله
................................
پیكر گل پاره پاره.
مانده نعشش چون ستاره
این حسین بیكفن را
در دل خون كن نظاره
در این عزا دلشكسته ام
یاالله یاالله
..............................
در غروبی سخت و جانكاه.
در دل من غصّه وآه
در میان مقتل عشق
.غرق در خون چهرۀ ماه
برس به فریاد خسته ام
یاالله یاالله
..................................
ناله دارم غصه دارم
.رفته یارم از كنارم
میروم با دشمن اما.
نعش او را می گذارم
به داغ طفلان نشسته ام
یاالله یاالله
..........................
گل به زیر پای اسبان
.یار من بی سر به میدان
عرش حق میلرزد اینك.
از سرشك و آه طفلان
در این عزا دلشكسته ام
یاالله یاالله
............................
تشنه مانده كاروانم
.بی انیس این كودکانم
تیر فتنه كرده سیراب
.اصغر شیرین زبانم
برس به فریاد خسته ام
یاالله یاالله
امیری حسین و نعم الامیر